Heleen van den Hombergh(1964) is een dubbeltalent. Op haar zestiende profileerde ze zich op school en daarbuiten voor het eerst als jazzzangeres. Na de middelbare school studeerde ze bosbouw in Wageningen, omdat ze 'het tropisch regenwoud wilde redden'. Op Rush in the Woods komen de natuurvorser en muzikante in Van den Hombergh samen. Alle jazzy, zelfgeschreven nummers, gaan over Van den Homberghs avonturen in het woud.
Ze bezingt in een sprankelende ballad de blauwe vlinders die ze in de regenwouden van Costa Rica en Indonesië (Beauty in blue) ontdekte, waarbij ze op elegante wijze door pianist Bert van den Brink wordt begeleid. Op Fatal embrace beschrijven zangeres en band de parasitaire wurgplant, die zich om een woudreus wikkelt en zijn gastheer uiteindelijk doodt. Bassist Tony Overwater en percussionist Joshua Samnson verbeelden op ritmische wijze hoe de innige omstrengeling van de plant langzaam maar zeker overgaat in een wurggreep.
In het lied Warm Hands zijn band en zangers op hun best. Soepel, wendbaar en goed op elkaar ingespeeld spelen ze dit dynamische lied. Aan Van den Homberghs stem is te horen dat Greenpeace een goede aan haar zou hebben. Hier zingt een persoonlijkheid, met wie niet valt te sollen.

Maartje den Breejen
18 januari 2005